De djembé wordt vooral bespeeld in West-Afrika. De trommel staat bekend om de verschillende klanken en tonen die je ermee kunt maken; het goed leren bespelen kan jaren vergen. Hij is vervaardigd uit een uitgeholde boomstam die is bespannen met een geitenvel en wordt staand of zittend, geklemd tussen de benen, bespeeld. Afrikaanse muziek en zijn ritmes hebben door handel en slavernij wereldwijd de muziekstijlen beïnvloed, bijvoorbeeld de Latijns-Amerikaanse en Caribische muziek (rumba en salsa). Jazz ontstond in de Verenigde Staten als een mengeling van Afrikaanse en westerse muziek. Vandaag de dag wordt ook in de klassieke westerse muziek meer gedaan met percussie-instrumenten of met elementen uit de oosterse muziek. Afrikaanse of Afro-Amerikaanse invloeden zijn bovendien onmiskenbaar in populaire muziekstijlen als reggae, rhythm & blues, hiphop en rap.
Andersom heeft ook een continent als Afrika muzikale invloeden vanuit de hele wereld ondergaan. Als gevolg van het kolonialisme en verbeterde communicatiemiddelen is westerse muziek, vooral rock en pop, nu overal in Afrika te horen. Dit heeft geleid tot het verdwijnen van traditionele muziek, maar ook tot het ontstaan van nieuwe mengvormen. Muziek laat bij uitstek zien hoe culturele uitwisseling tot mooie dingen kan leiden. Niet alleen ontstaat hierdoor ruimte voor muzikale vernieuwing, maar ook is de gelijkwaardigheid van de mondiale relaties ermee gediend. Afrikaanse musici als Youssou N’Dour en Salif Keita uit Senegal, Amadou & Mariam uit Mali en Ladysmith Black Mambazo en Miriam Makeba uit Zuid-Afrika hebben het westerse publiek laten zien dat Afrika meer is dan een continent van honger en armoede.
Tegelijk is er ook het gevaar van culturele uniformering door de sterkere positie van bepaalde landen en bedrijven in het wereldwijde krachtenspel. Op binnenlandse schaal is zo’n effect al merkbaar: de bekende ketens en merken zijn in alle Nederlandse winkelcentra present. Tegelijk komt de toerist diezelfde winkels en reclames ook weer in buitenlandse steden tegen. Zeker Amerikaanse invloeden zijn tot in alle uithoeken van de aarde merkbaar. In haar invloedrijke boek No logo uit 2000 is de Canadese activiste Naomi Klein, met in haar kielzog de beweging tot andersglobalisering, ten strijde getrokken tegen de “dwang van de wereldmerken”. De strijd om de richting van de culturele en economische globalisering is volop gaande.



